INTERVIEW | Kobe van Sjokkotof

Kobe Verdonck is 19 jaar en zit in het eerste jaar drama kleinkunst aan het Conservatorium in Antwerpen. Hij is open-minded en maakt samen met zijn goede vriend Mathieu, die hij ‘broere’ noemt, educatief theater onder de naam Sjokkotof.

Dag Kobe, welkom! Met wat ben je momenteel allemaal bezig?
Ik ben altijd met veel verschillende dingen tegelijk bezig. Lang stilzitten is niet echt voor mij weggelegd en na een dag niets doen is het goed geweest. Momenteel ben ik intens bezig met mijn studies. Binnenkort zijn het examens en verder heb ik nog enkele solo projecten lopen. Naast het school hou ik me bezig met muziek, theater en regisseren. Ik zie mezelf als een generalist: ik ben in verscheidene domeinen thuis, maar ik blink nergens echt in uit. (lacht)

Je bent ook actief op muzikaal vlak.
Ja, ik schrijf mijn eigen muziek. Ik heb echter nog niets uitgebracht want ik ben heel kritisch: voordat ik iets de wereld in stuur, moet het perfect zijn.
Ik kan me daarin verliezen en houd mezelf dan tegen om ermee naar buiten te komen. Mijn muziek zit dus nog even opgeborgen in een schuif. Ooit zal ik die wel opentrekken, maar nu nog niet.

Kan je me wat meer vertellen over je ambities in het theater?
Samen met mijn beste kameraad Mathieu, die ook 19 jaar is, maak ik educatief theater onder de naam Sjokkotof. Wij hebben elkaar leren kennen in een musicalproductie waarin we beiden acteerden. We zaten op dat moment allebei in een dipje op school en werden daardoor naar elkaar toe getrokken. We hadden ook allebei de drive om iets achter de schermen te gaan doen; het maken en produceren sprak ons aan. Toen kwam de vraag “wat gaan we dan maken?”. Het leek ons wel nodig om theater wat meer toegankelijk en laagdrempelig te maken. En ook theaterstukken met thema’s uit onze eigen leefwerelden willen we een plek geven. We dachten na over taboes en gevoelige onderwerpen die we nog meer bespreekbaar willen maken. Welke taboes zijn er? Wat vinden wij belangrijk? Geaardheid, identiteit en diversiteit waren thema’s die voor ons meteen noodzakelijk waren om rond te werken. We hebben ook hulp ingeschakeld van mensen uit het vak met een kritisch oog. We kregen bijvoorbeeld hulp van televisie- en toneelacteur Mark Tijsmans en van Mark van Haaseren. Die laatste is een regisseur uit Nederland. 

Eens ons eerste stuk gefinaliseerd was, zijn we naar middelbare scholen getrokken. We vinden het immers belangrijk om jonge mensen aan het denken te zetten over deze thema’s.

Op welke manier verdienen jullie een inkomen met Sjokkotof?
We verkopen met Sjokkotof onze producties aan scholen en cultuurcentra. Scholen kunnen rechtstreeks voorstellingen boeken en soms gaat het ook via cultuurcentra zelf. Zij kopen dan een voorstelling aan, wij verwerken die aanvraag en maken dan een factuur op. We proberen onze cast, crew en zeker de onkosten daarmee te betalen.

Hoe stel je een goede cast en crew samen?
Het gaat eigenlijk heel breed qua profielen. We willen niet per se iemand professioneel inschakelen maar we kijken eerder naar wie we kennen en met wie we een goed contact hebben. Soms zijn dat vrienden of mede-studenten die een script nalezen of eens iets van audio inspreken. Iemand als Mark Thijsmans heeft dan weer wel een professioneel profiel.
Twee weken terug hadden we audities om een cast samen te stellen. Dit is voornamelijk een mix geworden van middelbare school studenten die dit doen als hobby. Die strategie biedt veel mogelijkheden naar de toekomst toe. Acteurs die al langer bezig zijn, zijn vaak moeilijker beschikbaar of simpelweg te duur voor ons. (lacht)

Het lijkt me niet altijd evident om te werken rond taboes. Wat zijn de reacties op deze thema’s?
Wij hebben daar heel veel verschillende reacties op gekregen. De ene al wat positiever dan de andere. (lacht)
Mijn ouders en vrienden reageerden heel positief. Maar daarnaast kregen we ook negatieve reacties Die gingen dan voornamelijk over onze jonge leeftijd. We kregen de commentaar dat we te weinig ervaren zijn om over deze onderwerpen een gebalanceerde boodschap te brengen. Maar wij doen natuurlijk wel research en nemen ook interviews af met mensen, zodat we zeker verschillende perspectieven en invalshoeken meenemen in ons verhaal.

Heb je een goede band met je ouders?
Wij hebben een enorm sterke band! Ik kan met hen alles bespreken, ook over taboe onderwerpen.

Denk je dat jullie stukken al veel hebben kunnen betekenen voor anderen?
Wij hebben een try-out in een school gedaan voor het tweede en het vierde middelbaar. Ik besef dat onze boodschap bij heel veel mensen niet zal blijven hangen. Maar als er maar enkele mensen in de zaal zitten waarbij we een molentje kunnen laten draaien ben ik al tevreden. Na de voorstellingen krijg ik af en toe berichten van leerlingen en docenten met heel lovende reacties, daar verschiet ik telkens van. Het is een voorstelling door jongeren voor jongeren en dat slaat wel aan. We hopen dat jongeren zich kunnen identificeren met de personages in onze voorstellingen.

Je sprak daarnet over je perfectionisme op muzikaal vlak. Ondervind je dat ook wanneer je iets onderneemt met Sjokkotof?
Ik ondervind het op alle vlakken! (lacht)
Ook in de onderneming merk ik dat heel erg. Mathieu kan ten opzichte van mij zaken sneller loslaten. Hij kan me geruststellen en zegt me dan dat “alles altijd beter kan”. Dat helpt mij relativeren hoewel ik niet graag de controle uit handen geef. Ik ben blij dat de dynamiek tussen Mathieu en ik heel organisch is ontstaan. We zijn complementair en vullen elkaar dus heel goed aan.

Hoe ga je om met onzekerheid?
Ik ben nooit heel onzeker geweest. Dit komt omdat ik bezig ben met een positieve mindset en dat doet echt veel. Wat je denkt en gelooft heeft een wederkerende kracht.

Dat klinkt bijna spiritueel. Mediteer je ook?
Nee, dat doe ik niet. Wat ik wel van school heb meegekregen is focussen op mijn ademhaling.

Welke skills uit jouw studie neem je mee?
Ik leer elke dag nieuwe dingen die ik kan meenemen. Zo zijn ademhaling en lichamelijk bewustzijn twee echte domeinen op zich. Ook hebben onze lessen en projecten mijn ogen meermaals opengetrokken om dingen op een andere manier te bekijken. Wat ik heb geleerd van kindsbeen af aan tot nu is het zelfstandig zijn en het heft in eigen handen nemen om aan iets te beginnen. Dat moet je als ondernemer in je hebben.

Hoe kwamen jullie op de naam Sjokkotof?
Door een heel banale situatie. (lacht) Eerst hadden we het idee om een vzw op te starten. Je moet dan een domeinnaam vinden en er zijn er enorm veel. We dachten erover om een bestaand woord op een andere manier te schrijven. Uiteindelijk vonden we het grappig om Sjokkotof te nemen gebaseerd op het snoepje dat enorm kleeft: het theater dat wij maken moet blijven kleven. Of dat is toch de bedoeling.

Waar wil je over 5 jaar staan?
Als generalist wil ik veel verwezenlijken. Ik hoop dat ik mijn studies kan afronden. Mijn eigen muziek uitbrengen en op die manier een echte artiest zijn blijft ook een belangrijke jongensdroom. Er is momenteel een naam en muziek in de maak. De stap om het ook effectief te durven uitbrengen hoop ik dus ooit wel te maken. Daarnaast zou ik graag willen rondtoeren met een band. Want hoewel ik theater heel leuk vind, is muziek toch nog net iets meer mijn dada. Tot slot hoop ik ook nog veel te reizen, liefst in combinatie met het waarmaken van mijn muzikale droom.

Heb je al aan anderen je muziek durven laten horen?
Vrienden krijgen af en toe iets doorgestuurd en geven dan feedback, maar ik ben toch wat wantrouwig tegenover positieve reacties. Zouden ze het echt menen of zeggen ze het uit sympathie? (lacht) Ik zou zelf wel eerlijk zijn: door eerlijk te zijn maak je elkaar beter. Je komt dikwijls niet erg ver door te veel te verbloemen.

Heb je nog een goede raad die je zou willen meegeven?Dat je moet geloven in je eigen onderneming. Als je er niet in gelooft moet je er niet mee beginnen. De mindset is heel belangrijk. Plaats je intenties en weet ook dat alles een proces is. Zoals ik met mijn perfectionisme bijvoorbeeld: ik wilde het vanaf het begin perfect doen maar dat is niet altijd mogelijk. Door te doen leer je, het gaat met ups & downs. Alles komt altijd goed en daar geloof ik in.

Bedankt voor dit gesprek, Kobe. Ik hoop in de toekomst één van je voorstellingen te kunnen bijwonen.

Foto door Mustafa Korukcu